ـ هیچ کس به کچل نمی گوید کلاهت مبارک.

ـ درمورد چیزهای بی ارزش و بیفایده بکار می رود

* زاکان سرمچه داره، اره کشان خورد و خوراکِ .

ـ قیافه بچه ها را دارد اما اشتهای اره کش ها را.

ـ در مورد دو چیز متضاد و متناقض بکار می رود وقتی در ظاهر مشخص نباشد.

* دال پر نزنه!

ـ کرکس پر نمی زند.

ـ کنایه از جای سوت و کور و آرام است.

* سگ آه هم به خودا رسه.

ـ آه سگ هم به خدا می رسد

ـ اشاره به این دارد که هیچ ناله ای بی تأثیر نمی ماند.

* خاشه نهه اسب ورجا، علف نهه سگ ورجا!

ـ استخوان را پیش اسب می گذارد و برای سگ علف می ریزد.

ـ در مورد کسی بکار می رود که کاری را درست انجام نمی دهد.

* کساکس غم بوبوهو، بازار خستگی نوبوهو.

ـ اگر مردم در غم هم شریک باشند بازار شلوغ نمی شود.

ـ کنایه از غمخواری و در فکر یکدیگر بودن است.

* تورش کونوس به دار نمانه.

- ازگيل ترش روي درخت باقي نمي ماند.

ـ اشاره به این دارد که هیچ چیز بدون مصرف نمی ماند و هر چیزی فایده خاص خودش را دارد.

* گیشائی به اما برسه شب کوتا بوبوسته.

ـ عروسی به ما رسید، شب کوتاه شد.

ـ این مثل وقتی بکار می رود که نوبت و شانس و اقبال به کسی رو کند اما به یک عامل بازدارنده برخورد کند.

* ایتا قاشق آب جاکرا غرقا بیهیم.

ـ در یک قاشق آب داریم غرق می شویم.

ـ مراد از این مثل نهایت درماندگی، بیچارگی و ناتوانی است.

* جه کویا بمویی تی پا جل وانیه؟

ـ از کجا آمدی که پایت گلی نیست؟

ـ درباره كساني است كه  وارد مقوله هایی می شوند که هیچ اطلاعی از آن ندارند، اما ادعای زیادی دارند.

نقل از نشریه گیله وا(سالهای دوازدهم و چهاردهم)